Azrail, ölüm ve yalnızlık aynı ekip
Tavan yapıyor ecel, mutluluk ise dip
Aç kollarını hayatın saydam girdabına
Tavan arasında hazır bekliyor ip
İade ediyorum sana
Bir zarfa doldurdum
Hercai sevdanı
Sıkıntıları
Yıkıntıları
Ve takıntıları ile
ALLAH'ın katında ki tek din İslamdır
İslamdan olanın geleceği sağlamdır
İslam dışında olana eziyet haramdır
Her bireyi kendi yerine koymaktır, İslam
Araştırarak olunmalıdır, Müslüman
Yağmuru izliyordu çocuk
Odasının penceresinden
Ve evi, tam karşısındaydı
Gittiği okulun
Bakışları akşamın karanlığında sabitlenmişti
Okulun bahçesine doğru
Hayat bir yaprak misali
En güzel yılları yeşil, yakışık
Fotosentez uğruna
Güneşle, yağmurla barışık
Dal yaprağı barındırır
Yalnızlıktan üşüyor, yalnızlığım
Sarkıtlarımdan damlıyor, mecali
Çıt bile çıkmıyor karanlıklarımdan
Bir sürü göz parlıyor ıssızda
Gecenin yalnızlığında
Yarasa kadar sessiz
Sabahın ilk saatleriydi
Hala devam ediyordu yağmur
Geceden beri
Küsmüştü içi boşalan bulutlar
Sevindirmişti yeri
Ruhumu sıkıyor, yalnızlığın
İşte bu, en büyük sıkıntım
Üstüme geliyor duvarlar
İşte bu, enkazda ki yıkıntım
Bir işaret verseydin duvarların ötesinden
İşte bu, beklentidir tek takıntım
Üveys adında bir çoban yaşardı; sıcak Yemen diyarında
Takva noktasında yemen\'de kimse yoktu; onun ayarında
Yaşlı ve hasta annesine hizmet etmekle geçerdi; ömrü
Az kazançla çok hayır yaparak, geçinirdi tam kararında
Her daim konuşurdu; ayet ve hadis dayanaklı sözüyle
Bugün benim, en heyecanlı bir günüm
Çağrımı aldım; askerliğe uzandı yönüm
Ey sevgilim, senden ayrıldığıma üzgünüm
Vatan bana, sevdam sana emanet
Babamla annemin ellerini öptüm, ilk önce
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!