Hiç çocukların böyle ölebileceği
Aklıma gelmemişti
Dostlarım bu günü
Ben böyle düşlememiştim.
Geçmiş artık eskiyor.
Kaybettiklerim,
Ne zaman dündü
Güneş ne kadar kararlı
Dağın eteklerinde
Ne zaman indi karanlık sokaklara
En son ne zaman dokundun
Şimdi yalnız avuçlarıma.
Ölümü yazan insan
Yaşamayı iyi bilir,
...................çok sever.
Sevdayı bilen insan
Hasreti derinden çeker.
Kalbimde acısı dinmeyen
Neredesin,
Gün batarken dağlara.
Senin için,
Çam kozalağı topladım.
Ayrık otu tohumları cebimde.
Karınca izlerine düştüm,
Bin sokak yürüdü, bu ben sensiz
Öpüşün bile durur, hala bedeninle
Hep sonbahar yaşadım, sebepsiz
Beklerim seni, kuru bir karanfille.
Düş kaldırımı bu sokaklar şimdi
Ne ilk baharın anlamı güçlendirir,
Ne de yaz günlerinin
taze kır nefesi.
Şu yaşlı çınarların altında beni,
Baharın unuttuğu bedenimi.
Hicranla doldu yüreğimdeki bu haz
Bir rüzgar esti sensiz,söndürdü gitti.
Sessiz ve suskun,renksiz geçti bu yaz
Sevdiğim güzelim, bak bende düş bitti.
Gözümden yaşlar dökülmeye başladı
Ben yıllar önce de,
Aşıktım sana,
Bilmiyorsun.
Göl sularında koşmak,
Çıplak ayaklarımla.
Dalgaların köpüklerini uçurmak... avuçlarımda.
Gün dönünce karanlıklara
Ayrılık inerken
.......kimsesiz sokaklara
Düşerken gözyaşı
Bir başına kalmış avuçlara
Biten sevdaya ağlarım bu gün
Bak güneşe dağlardan
Başında gökyüzü
Gezdiğin yer toprak
Tut bu sevinci aklında.
Bunun sebebi
..........özgürlüğün.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!