İsmail Hakkı Naganlu Şiirleri - Şair İsm ...

Düşüp bir kilime anasından doğarken bezer
Girip ciğerine can havli diye bir kurt gezer
Gelip şu dünyanın düzenini kim bozar ?
Pazarı göremeden garip ; gider bir pazar.

Ekinler yandı
Rüzgara söz geçmiyor
Piçlik diz boyu

Anam gibidir bahtaniyem ve barakam
Dalar giderim, takmam o rakam bu rakam.
Varmayın aman, ağırdır miskin kokusu
Sizde kalsın, varsa borca sayın hatıram

Ya Rab şu aynı gemide, herkesin rızkını yer bir mide
Sen o toku doyur açların bilir açlığı açta uyur
Olur eninde sonunda bu zulmedenlerin evi müze
Biz zaten şükrederiz şunca haramsız geçen günümüze

Hep sükut'u vefa sükut'u vefa
Çıktık herbirimiz ayrı mankafa
Denedi Tanrı milyarlarca defa

Zerre kadar akıllarından geçmedi
Ne köyleri, ne çocukları, ne eşleri, ne de korku
Gözlerine korku bürümüş küheylanlar üstünde
Koşuyordu süvariler, omuz omuza dizilmiş
Yaratan bonkör, şehadet toptandı o gece
Kalmadı şehadet şerbetinden bir yudum içmemiş.

Belli ki seni sevmek serbest
Sana ulaşmak mümkün
Dalgalanan saçlarında sörf yapmak
Tüm dünyanda dolaşmak biletsiz

Sınırlarında mühür vurdurmadan

– Söyle bana
İhtiyar
Yaşın kaç senin?
– Hiç hesaplamadım,
Senin umutların kadar.

Unuturum sanma seni
İçimde saklı mührü cansın.
Sensin aklımdan çıkmayansın.
Ta ki kesilir mürekkep kesem.
Vurmaz bu yerlerde
Ne isin var dersen...

Lale Hanım alışıktı Gül bey'in rengine.
Gül Bey'se Lale hanımınkine
İkisi de hayrandı yavru Menekşeye
Muhteşem Menekşem'se!
Her tomurcuğunu ayrı seyrederdi.
Ayrı seyrederdi pembesini morunu