İsmail Hakkı Naganlu Şiirleri - Şair İsm ...

Kirliydi bizim çocukluğumuz
Bir elimizde bayat simitler
Üst dudağımıza değen sarı sümükler
Bazen güneş ısıtırdı, bazen iki göz
Ensemize asardık boklu kuzuları
Çok uzandık toprağa

Kapanır bu defter, kapanır veresiye
Ölüm dedikleri şey bir anlık
Kiminde yaşanmamış bir sevda
Kiminde fazlaca ruhbanlık
Kiminde yapılmamış bir veda
Hepsinde ayrı bir pişmanlık

Dalma gözleri damla su perisi
Dünya hanesi yatağım minderim
Vakit geldi mi hikaye gerisi
Acı çorbamı içer de giderim

Çekip perdeyi açar pencereyi

Ayna ayna söyle bana !
Benden bahtsız biri var mı bu dünya da ?
-İçim kara, dışım boya benim
-Bir çerçeve içine sıkışmış bedenim

Belki bir gün

İnsanın olmadığı bir gündür hayalin
O gün çokta mümkün
Gelirse o gün
Kendi kaynattığın suda yıkanıp

Mistik ışık saçan rüyaydın ayda
Ilık bir tona dönüşürdü renkler
Sen konuşmaya başladığında susardı ses
Resimler açıp kapısını girdiğinde ışıltılı
Alaca renkler süs, ılırdı mevsim.

Hatırlıyorum yüzünü
Sende var mı bilmem
Çok aradım
O eski marketlerde
Hiç günah yoktu

Ben sürü gütmedim yolum bellidir
Yalnızlık yoldaşım, sözüm dellidir
Sırtımda yüküm var, gönlüm darlıdır
İki yüzlü oldumsa karnım yarılsın

Ben eğilmedim hiç çıkar uğruna

Kovan hep aynı kovan
Uydurur birileri
Allah söyledi diye
Tutsak olur bir beye
Kimi toplar heybeye
Kimi yaşar haybeye

Her durakta sen vardın.
Sen varsın diye indim.
Bu durakta seni göremedim.
Ve bundan sonra...
Ben hep trenlerdeyim.