Isırık Şiiri - Cem Erdemir

Gecenin alnına değmiş
Denizin sesi
Göğün yıldızını dinler gibi
İçime neler doğuyor
Gözlerini gördüğümde
Şu seferad ezgisini
Tekrar söyle
Doldurduğun ılık şefkat parmak uçlarıma
Parmak uçlarım dirseklerine
Zihnim
Pürüzsüz ve sonlu
Teninde yüzen yakamoz, tuz kokusu, yosun
Kıyılarında şarap içen rüzgar
Rüzgar en çok dudağının gamzesine konan kuşlarla uçmayı sever
Yelkenlerime konan kirpiklerin
İplerini koparır aya giden köprülerin
Ilık ılık eritiyor ışığı dalgaların
Dalları titretiyor baygınlığı karanlığın
Tekrar söyle şu ezgiyi
Temmuz'un ortasına sakladığın