Cem Erdemir Şiirleri - Şair Cem Erdemir

lerce kere bazen bana
Sustukça içim kaldırmıyor
Fakat sustukça susası varmış
Duvarda arapça yazı
Kendimi iyi hissettiğim bir yer
Balığa su içiriyoruz can çekişirken

Nelere elimi attıysam diyor
Gördüm kırılganlığı
Hangimiz zalim
Hangimiz zulüm
Bilgim yok
Bir hastalık ve şimdi iğrendim

Kalabalıkların içinden geçtin
ateş gibi
Aşk ile delilik
yan yana durdu
Gözlerine sürtündü
Kanatları

Pencerenin şeklini almış güneş
Limon ağacı kokusu
Diken tek başına dikendir
Limon ağaçlı diken
Merdivenden hafif denize doğru göz alır
Sonra rüzgar alır yüzünü

Çok uzun zamandan beri
15 senedir civarı
Boğulana kadar ağlamak isterim
Yapamıyorum
Ne yazık
Erken kesilen ümitler

Bütün herkes sana bakıyor gibi
İğneler dört yandan
Harala gürele
Paran var ve güzel kokuyorsun
Hangi kan emiciyi görsen
Milyon çentik atabilirsin

Evin yarısı
bir bıçağın içinden geçti sanki
ıslak kibritler
ve yarısı yanmış bir mevsim
ortaya bırakılmış eski bir yangın

Yüzeysel olmak en büyük suçtur...
Zaman zaman hep değil.

Öfkesine tapan bir savaşçı mı olacaksın
Karanlık katedralleri yakıp...
Bu evi kurmak istiyor musun ?
Yoksa bu yangının külünde kalmak mı istersin ?
Çünkü damarlarıma takılmış dikenler var
Akan her damla dikenlere sürtüyor

Ne yazık ki vahşi yüreğimde
ölümsüzlük evsiz uyur
Tekrar deneyeceğim
Yarın
Der her der ringe
Jessica ve şeker