bir çay aldım
çok düşündüğüm için soğudu
düşünmemeye başladım
sebebi o kadar basitti
iç sesimle çarpınca küsüratlı çıkıyor
kaybettiklerim
İyi ki gördü günahı gözlerim
İyi ki bu günahlara girdim
Yalan söyleyeceğimden utanmıyorum
Diğerleri ne işe yarıyor ki ?
Yine de gurura kanıtladılar kendilerini
En yadırganacak yanım belki de
Eski günlerin hatırına
Gel bir de seni ıskalayayım
Çünkü kaçanlara yaylım ateşi
Bu dünyada yalnızsın değil mi ?
Geceleyin birleştirip birçoğunu
Bir deli gördüm
İçim deli kırık
Hâlbuki her gece saldırılara uyur kanserlere uyanırım
Ah diyelim...
Kökünden sökmek için
çıktığım yolu bulamıyorum, aramıyorum.
Maskülen makina
Dudaklarını kopardım suratından
O gece sayıklayarak eve döndüm
Ortadan yarılmış gibi
Sokakta yürüyen bir karanlık gibi
Camların pervazlarına intihar döşedim
Bebeğim olur böyle şeyler
Bebeğim olur böyle şeyler
Kafamın dibinde dikenli teller
Desem önümüzdeki uçurum değil...
Umrumda değil
Ufkun üzerinde kanatları gözlerimin
Her gece yeniden unutanlardan birisinin
Açtığı elin yankısı tutar ellerinden
Kalbi kırık doğmuş gibiler
Sevdiği çocuklara öykünerek döndü gözlerini melekler
Bizler yanık kokusunu üzerimize yakıştıramıyoruz
Aynı cümleyi üç gün boyunca düşündüm
ve üçüncü gün
cümlenin beni düşünmeye başladığını fark ettim
Bir tabak kırılmadan da
evin sesi değişebiliyormuş
Sonra hiçbir şey olmadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!