İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

bak gece oldu yine
saat on ikiyi devirdi

bütün evlerin ışıkları sönecek birazdan
yataklar kucak yapacak
uykusu

yürüsek uçuruma varır yolumuz

sabah sis
sokaklar ıssız ve soğuk

kaldırımlar boş
havalar bronşit

ne vakit üşüsem
yakacak can arıyorum kendime

ısınmak güzel şey
-de
keşke dönemese küle..

sen ateş
ben duman

nasıl söner bilmem
birimiz su olmadan..

mıknatısın iki ayrı ucu olsak da seninle
çekim alanına bahane gerek çok kere

bazen aşk
bazen ayrılık
bazen de

uykudayken büyüdük

kulağımız ninniye
kalbimiz sevgiye
gözlerimiz
düşlere aç

sonra öl dedi biri
dirilten gözleriyle

kalbi pille çalışan oyuncak bir adamdı
gözlerindeki rafta beğendiği

seni seviyorum aslında

geldim,
eşiğinde bekleyen şüphe gibi kuşkulu adımlarla

dış kapıya mandal olmazsam eğer , saksı
ya da paspas altına bakacağım