İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

bakışlarını kendime yontuyordum o zamanlar
kalbimin çekmecesi
sen doluydu

sözlerinden ağaç dikiyordum içime
dallarında

duydum ki seviyormuş kalbin

gücüne gidiyormuş
bu istemsiz halin..

yangına körükle giderdi

gözlerin..

insan sevmekten yorulunca
ara sıra ayrılası geliyor

ey sevgili
bana kavuşmayı sun
gidişinle,,

keşke mutsuz etmeyi deneseydin
ara ara

ucundan gösterip
vermeseydin öyle her istediğimi

evren giderek genleşiyormuş meğer
meğer o yüzden taç yapacak kadar yıldız kalmamış gökte

aY desen sahiplenmiş
çinliler tarafınca

uykuya uysam
uyusam
uyusam

rüyana dalıp
sabaha aysam

şimdi uyuyorsundur
sana uyup
uyuyordur gecen
penceren

şimdi er mektubudur gözlerim

mektup almak heyecanlı
açmak daha çok
okumak ha keza

sonra zarfa geçiyorsun
içine

senin seveceğin bir adam olmak adına
çok yonttum kendimi

bir deri bir kemik kaldım
elindeki aynada