İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

değer verdiğin
değersiz bir şeye değer verdiğinde

misal,

bu bir soytarı

seni yaşamak yerine yazmaya çalışmak
asgari ücretli kalem işçisi gibi
yarı aç
yarı tok

harfler desen

zaman demiştin hani

iyi gelmiyor yaraya
tek yapabildiği şu;

cevap veriyor sorulara..

en büyük kötülük
en güzelce sevilmek olsa gerek

zira sonrasında her güzel sıradan geliyor gözlere
her kalp
fethi kolay surlarla çevrili

bakışların zar atmaz
oyun bitince

kalp sandığın tamtakır
oy'un bitince..

bak
okunmak için tutuşuyor mektup
zarfın içinde

pul döküyor zaman

elimde anahtar

kulağım eşikte

..

seni seviyorum,

demek için sen aradım sen içinde
meğer bendeymişsin
anlamadığım bir biçimde

büyüdükçe Zeynep oluyordun
maviden yeşile evrilen gözlerinle
pembe bakıyordun

büyüdükçe
büyülüyordu güzelliğin

sen Zeynepin gözleriyle bakabilir misin

ellerin kirsiz
yüzün lekesiz mi senin

sen,