İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

gece,

yalnız kalan yıldızlara rıhtım olurken

ve ay,

şimdi sarhoşsundur gecenin ayyaş vaktinde
öyle yarı uykulu
kadehin tam deminde

şimdi sıcacıksındır bir suyun
arsız yatağında

aşka ev sahipliği yapamadan

kalbine söyle
az sevmiş olsun benim aşkım

kahvem
gözlerinden

hep biri daha ağır basar kalp terazisinde

bazen ölü taklidi yapmalı

ki izlemeli geride kalanı
kalanları

hani aynalar göstermez kimi zaman

sen gülerken
yani güle rengini verirken sen..

sen deve bul kendine
ben de hendek

sonra sebep ararız
bir de
ip

mis gibi bahar havası
dışarısı çıkma teklif ediyor
kapana kısılmışlığıma

ormanı ciğerime çekesim var
kulağımda dere sesi

kanadına büzülüp uyuyan kuş gibi
maviyi görüyorsun belki

kafesimde atan kalp gibi
sonsuzluğun baki