İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

istemem kara tepside sunacaksa yıldızı
gece senin olsun
bana yeter baldızı

baldız bu durumda aY oluyor

sonra bir gölün başında buldum kendimi

elimde olta
ucunda yem

sabrın selamete ermesini bekledim

karşı balkonumda o değil de sen olsan

mesele gemileri batırmakta değil
denizleri boğabilmekte

mesele ateşi söndürmekte de değil
bir bulutun yağmur korkusunu dindirebilmekte..

acılar esmer
düşler,
sarışındır

kahve gözlerle muhabbet edip
kırk yıl boyu sürecek bir hatrın mahkumu olmaktansa

parmak uçların yalıyor başak tarlasını
gün batımlarında kızıla dek

eteğin fırfırlanıyor her adımda
sırtın yüzüme dönükken
gölgeleniyor hayal

bazen kuyuya düşersin
çalışır çabalarsın ama nafile
çıkamazsın bir türlü

insan çok fazla uzağa gidemiyor aşktan

bazen ellerin kenetliyken
ayrıldım dersin

çünkü gidebildiğin yer

bir başka seviyorum seni şimdi
daha başka bir aşkla

bir başkayım şimdi
gülen aynalarda

keşke gemimiz olsaydı da
batsaydı

en azından bir batığın hikayesini yazardık

sen liman olurdun