İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

hani cebimdeki akrebi çıkarıp
tost ısmarlardım sana

bölüşürken kaşarı uzardı

gülüşürdük

bak,
artık toz yutmuyor eskisi gibi rüzgar

ayrılık,
sevenlerden ne koparabildiyse kar..

biliyordum sevgilim,

elmanı yesem de kovulacaktım zaten

bu yüzden ağacını söktüm
kuruttum kökünden

artık ne siyah giyiyor ne beyaz
ne de pembe yalanlar

transparan takılıyor
bilhassa bu aralar..

artık sokağımdan felaket tellalı geçmiyor
bozacı da geçmiyor
şıracı da

yokluğuna baktım uzun uzun
sessiz harfler altında
çok sesli duruyordun

kaşlarını tüfek gibi çattın sonra
boşluğun oluğundan akınca

sanırım durak sıkıldı bizden
otobüs de gelmedi
malum
tren de geçmez buralardan

hani kalksanız da yer açılsa

keşke yanımda olsaydın şu an

pazardan alacaklı cumartesi gibiyim

sepetim boş
sokaklar serseri

sen çıkmaz

gel,

cici şeyler aldım geceye..

gelinlik çağında yıldızlar
eteği ziller çalarken