ve kimse dokunamazdı
kimsenin
hiçkimsesizliğine
ne vakit aşık olsam
gözlerime bıraktığın aşk
şehrin gürültüsünü filtreler
kurduğum düş
bir bankın üstünde
başka bir bankın misafirine takılıyor gözlerim
yıldızlar uzak
aY soluk
kış masalı uyuyor gecenin koynunda
gök yüzün buz kesiyor
ve senin de çiçeklerin açardı
baharla birlikte
bazen dolu yağardı
dökülürdü çiçeklerin
şimdi bir muhabbeti masaya yatırmak vardı seninle
demliği ocakta unutmak vardı
şimdi kalemi kırmak vardı bir arzunun
tenhalaşan deminde
şakayla karıştıralım gerçeği
siyaha beyaz katalım
kahveye saki
o de ne şimdi deme sakın
yutuver ne olacak sanki
bir veda
el verir ayrılığa
bir mutsuz
beslenir hep
başkalarının mutsuzluğuyla..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!