nasıl unuturum,
sirkecideydin
beklemeye almıştın gözlerini
yolcularla birlikte
ipleri boşalmış kuklalar bırakıyordun ardında
kırılmış kalpler
kanamış oyuncaklar
cevapsız sorular kalıyordu
seni sevmiyorum'
diye bir yalan
duydun mu benden
seni seviyorum'
diye bir gerçek
siyahlar içindeyken
öyle asil
öyle incesin ki
buğusu sinecek duvarlara birazdan
sesler hırıltılı
insan korkuyor bazen
öldürdüğünü yeniden
diriltemem diye
bedenim senin olsun
ruhun bana hediye..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!