İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

elleri tarhana kokardı
gün yüzü görmemiş teninde
naftalin kokulu ince dantel
iğne oyası
ve sırrı yazılı gizemi saklardı

şimdi bir dumanım
ateşle haberleşen

uzaktan uzağa
sensizlikle cebelleşen..

çok param olup

senin için kendimden geçtim
sonra senden de geçtim

biliyorum senin için de geçtim
ama içimden hiç geçmedin..

mutluluğa ayırdığımız masa
üzerinde içilmemiş iki çay
nasıl soğuduysa

takvimler duvar eskitip
müstakil bir acıyı sızdıran çatıyı

gün batımlarını hiç sevemedim senden sonra

saraylar inşa ettik
zemin etüdü yapmadan

oysa bilmeliydik
dalganın kumdan kaleyi süpürüp
köpüğünü bıraktığını

mola yerinde gördüm seni

bekliyordun
dinlenip kalkacaksın sandım

bekledim

hiç gelmeyecek trenler bekledik
biri çıkıp,
buradan tren geçmez diyene kadar

hiç dönmeyecek gemilere baktık
gözlerimiz yuvasından çıkana kadar

tuhaf alışkanlıklar edindim senden sonra

kalp kapısını içten açan elleri tuttum
aşk ile bakan gözlerde saçımı taradım
solumu unutmak için sağıma yattım
kuşlara tuzak kurdum