İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

çay kenarına geldim ama yoktun

sonra gezdim evini
ocağın tütüyordu
külünü elemişti ateşin

bak dedin
burası pencere

ayna ayna güzel ayna
bakışımda kim var söyle bana

kahve mahve
hep bahane

şiirden elleri vardı
tutardı sımsıkı

içine kapanırdı
gün gibi
akşama yaslanırdı

kimsenin kimseden farkı yok
herkes gibi bakarsan

ayna senin elinde
aşk gibi bakar san..

say ki yokum

fay hattı üzerine kurduğun aşk

cennetin fay hattı kırıldı belki de

ağaç kurudu
elmalar çürüdü

sevmenin ertesinde..

hayır burada olmaz

gürültüden ve ışık kirliliğinden uzaklarda
bir avcı kulübesinde, mesela

ahşap yalnızlığında paslı çivilerle

takvimden bir sayfa daha kopar
at günü çöpe

bak saat 00 30
bire gelecek neredeyse..