Damlıyor tavandan zalimin zulmü
Zindan delmiyor aklımın ilmi,
Dayanmaz bu acıya yufka yürekler
Yarim beni , ben özgürlüğü bekler
Taş duvarlar sanki feryat boğuyor
İnanırsan anlarsın
Yarattığı canlarsın
Bu can sana emanet
Canlara can katansın
Yaratan da o hikmet
Hep yeni bir şeyim olsun isterdim
Mesela çocukken yeni bir oyuncak
Oyuncak nedir bilmezdik ya
Bilsek de nasıl alınacak…
Tel arabayı kendimiz yapardık elbet
Babam derdi ki oğlum sabret
Dudaklarının ıslaklığını son kez tatmışım
Sonrayı bilmem, şimdiden yanmışım
Güzel anılarımız var hatırlanması gereken,
Hep hayaller kurardım seni beklerken.
Hüzün ve ayrılık yoktu bunların arasında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!