İrfan Bakırcı Şiirleri - Şair İrfan Bakırcı

kimsesizsin.
anan yok baban yok.
yarin yok kimsen yok.
dünya yansa;
içinde yorganın yok.
kimsin be nesin?

seni sevdiğimi saklayamadım ellerden,
o yüzden gittin.

cesaret edemedin beni sevmeye,
cesaret edemedin ben gibi birisini sevdiğini söylemeye.
yakışıksız ve sevimsiz olmam,

uzun ince bir yoldayım.
gece gündüz yürüyorum.
yolun afakı puslu.
göremiyor,
almış başımı mütevasızca yürüyorum.
pek usluda değilim hani,

yalanlarıma ettiğim yeminlerim kadar safsın
itiraf edemediğim düşlerim kadar gerçek
bilmiyorum.
bu kömür karası düş ne zaman ve,
nasıl bitecek

kader desem kahpe
yar desem yalancı.
umut desem martı kanadında
gönül desem kiracı.
ne desem.
bir bilsem.

bir gece yarısı,
ne bu ihtilal gönlündeki?
gitmek istiyorsun,
ama peki,
neden sabahı beklemezsin ki?
gece karadır dur.

günler, geceler boyu seni düşündüm.
aşka dair hayaller kurdum ikimiz için.
uzun uzun sevdiğimi söyledim hayaline.
sarılıp yattım yastığıma,
bağrıma taş bastım senin yerine.
ümitsiz bir aşktı bu biliyordum.

ikimizin bir tarifi olmalı
ayrı ayrı değil, yekpare.

ben sıradan biriyim
senin kadar sıradan
senin kadar kimse

bu aşkı burada bitireceksen,
bu aşkla beraber sende bitersin.
gidipte bir daha dönmeyeceksen,
bari bu gece kal yarın gidersin.

bari bu geceyi çok görme bana.

en güzel sessizlik gözlerin...
gözlerin en sessiz yanm.
sus...
gözlerindeyim...
hadi susalım....
yanalım...