İrfan Bakırcı Şiirleri - Şair İrfan Bakırcı

kim derdi bu aşkın böyle biteceğini
kim derdi biten son sigaramızla.
kim derdi konuşurken gözlerini kaçıracağını
kim derdi bu ayrılığın
bir yalnızlık müebbetiyle son bulacağını.

bulamadım diyecek bir söz.
gidiyordun.
bana tek hasret kalıyordu zaten
birde yaşattığın felaketin.
neylersin.
gitmen gerekiyordu gittin.

soluyor yüreğimde hayal meyal duran resmin.
her gün biraz daha unutuluyor yüzün.
bakma ıslaklığına gözlerimin.
bu alışkanlık bende.
bu sıradan bir hüzün.

boş ver be kardeşim.
dudaklarımda burukta olsa bir tebessüm varya,
o bana yeter.
tüm şahıslar zayi

o beni düşünmedikten sonra,

ne kadar mülteci varsa
benden çalmıştır kaçak yanını.
ne kadar iltica varsa
yüreğimden kopup gitmiştir.
sen ilticam.
yüreğimden giden mültecim.

sokaklar suskun bu gün
sokaklar küskün.
sokaklar perişan
sokaklar can pazarı.

ayaklarım yorgun bu gün,

bu giden senmisin.
böyle geldiği gibi.
hissetmiştim gideceğini ama,
bir ihtimal demiştim.
yani okadar aşikar değildi.
peki bundan sonra nasılgeçecek önümüzdeki yıllar.

artık ellerini tutmak
dizlerinde uyumak bir geceye
bir sabahı kucaklamak seninle
bir çiçekte özünü bulmak haram bana.

yadelsin bana ellerden ziyade.

seni,unutulanımı,
geride bırakıp gidiyorum.
gözün aydın ey sevgili
sen yaşa ben ölüyorum..

kağıdımı, kalemimi,

biri var dı...
ay geceye küsmüş bir yerlerde.
ilk kırağının düşüşüyle yere yıkılan,
ekimde.
bir istila sabahın ilk saatlerinde.