İrfan Bakırcı Şiirleri - Şair İrfan Bakırcı

git....
bırak beni kendi içinde yapayalnız.
kalbinde,
belkide daha içerinde
boynu bükük bırakta git hadi,
cesur ol gidebil hadi.

güz sızıyor penceremden
tüm coğrafya ve iklimlerime.
mevsim hazana erse ne yazar;
romatizma işlemiş bir kere iliklerime.
parmaklara kadar vururmu deme,
iki satırı bile yazdırmıyor, bilmiyorsun;

ay ışığını vurmaz yüzüme.
yıldızlar salaş bir meyhane havasında bu akşam.
korkulan odur ki tedirginliğim ayyuka çıkacak.
bilecekler benim senden korktuğumu.
bilecekler senden.
kendimden kaçtığımı.

gitmek zorundayım
terketmek zorundayımherşeyi.
çıkarken, odamın kapısını usulca kapadım.
yoksa, kızardı bana Yılmaz abim.
zaten içmemede kızardı.
yine kafam dumanlı,

boşversene sen.
unuturmuşum.
yeni birini bulurmuşum.
bu kaçıncı ama.
bu kaçıncı yıkılışım.
bu kaçıncı yıkışın.

işte böyle yapayanlız kalmakta varmış serseri akşamlarda.
işte böyle bin perişan olmakta.
gittin gideli kan ağlıyor kanaryalarım.
dön, ömrümün miadı dolmakta...

oysa sensizliğimin yanında

ben eskiden avuç avuç su içerdim köy çeşmesinden.
kurbağa yavruları yakalardım ellerimle.
annem bana kızardı,
ağlardım
ama utanmazdım.

neden suskunsun böyle
neden küskün bakıyorsun hayata.
hani hoyratların, uzun havaların
hani efkar-ı halimizin devası o semahların.
yaralısın belki,
bağrındaki hançer aman vermiyor haykırmana.

tutulur belki dilim konuşamam birdaha.
belkide kalkamam,
yığılır kalırım koltuğuma hüzünlerimle beraber.
yaşanamayan aşklara dair
tirajik öyküler dinlerim akşam sekiz bülteninde
hüzzam olur yine bardağımda.

yeni geldim acılar ülkesinden.
terliyim sarılma..
ama korkmada...

sızılarım beni yaralar içten içe.
sızmaz dışarı kahırlarım,