İnsan Varki Şiiri - Özcan Kurt

İnsan var ki: yanan, çıkar karşına,
Aldanıp da zinhar, varma yanına,
Misali benzer o, bulanık suya
Çölde tek başıma , kalasım gelir..

İnsan var ki: şavkı vurur semaya,
İçinde ne varsa, sızar simaya,
Misali benzer o, mehtaba aya,
Dönüp de aynaya , bakasım gelir,

İnsan var ki: başı ermiş çınara,
Ne sohbete gelir ne de selama,
Misali benzer o, taşa, kayaya,
Falakaya çekip dövesim gelir.

İnsan var ki: boyun eğmiş rüzgara,
Gözünden tanırsın giren koluna,
Misali benzer o, söğüt dalına,
Yüreğin öpüp de, sevesim gelir.

Özvecan der: böyle dolduk kazana,
MÜJDELER olsun ki pişip çıkana,
Misali benzer misk, amber şaraba,
Testisin döküp de, veresim gelir.