İnsan kendine ayna Şiiri - Muhsin Yener

İnsanoğlu Dediğimiz Şey
“İnsanoğlu” dediğimizde aslında tek bir kişiden değil, bütün bir insanlıktan söz ederiz. Çünkü bu kelimenin içinde her türlü din vardır, her türlü kültür vardır, her türlü dünya görüşü, anlayış ve yorum vardır. Aynı dünyada yaşayan ama hayata bambaşka gözlerle bakan milyarlarca insanın ortak adıdır insanoğlu.
Kimi yaşadığı hayatı kader olarak görür, kimi mücadele olarak. Kimi sevgiyi merkeze koyar, kimi korkularını. Birinin doğru bildiği, diğerine yanlış gelebilir. Birinin kutsal saydığı, bir başkası için sıradan olabilir. Çünkü insan, sadece bedenden ibaret değildir; yetiştiği çevrenin, inandığı değerlerin ve yaşadığı acıların toplamıdır.
Belki de bu yüzden insanı anlamak, görüldüğü kadar kolay değildir. Aynı dili konuşan insanlar bile bazen birbirini anlayamazken, farklı inançlardan ve farklı düşüncelerden gelen insanların aynı duyguda buluşması çoğu zaman bir mucize gibi görünür. Oysa insanlığın en büyük gücü de tam burada saklıdır; farklılıkların içinde bir arada kalabilmekte.
Ne yazık ki çoğu zaman insanlar birbirini olduğu gibi kabul etmek yerine, kendi doğrularına benzetmeye çalışıyor. Oysa herkesin aynı düşünmesi değil, birbirinin varlığına saygı duyması gerekir. Çünkü insanı insan yapan şey, birbirine benzemesi değil; bütün farklılıklarına rağmen aynı gökyüzünün altında yaşayabilmesidir.
Sonuçta “insanoğlu” dediğimiz şey; sadece bir kelime değildir. İçinde inancı, kültürü, sevgiyi, öfkeyi, merhameti ve çelişkiyi taşıyan büyük bir aynadır. Ve o aynaya baktığımızda aslında başkasını değil, biraz da kendimizi görürüz.