İncitmedim Şiiri - Yücel Özkü

İNCİTMEDİM
Senden söz açıldığında
Kırgınlığımı değil, gülüşünü söylerim.
Bir bahçeden geçtim;
Güller vardı, dikenler de.

Canım yansa bile
Yolu incitmem.
Her mevsimin
Kendi ayazı vardır.

Adını içimde eksiltmedim,
Sitemimi rüzgâra saldım.
Kalbimdeki izleri
Hatırana bıraktım.

Sorarlarsa seni,
Sessizliğim düşer dilime.
Sevda budur:
Gülü dikeninden ayırmamak.

YÜCEL ÖZKÜ
30 Temmuz 2026/15:43