Sindi köşeye en bildik tavrıyla gün.
Görünmüyor hiçbir yandan,
Nereye bakarsam bakayım.
Yüreğime denk geliyor kurşun gibi,
Benimse ürkekliğim yürür uçurum kenarından.
Herkesi görüyorum tek bakışta ama.
İnanmak gelmiyor sonunda yanılsam da.
Evet ikinci bir şansı olmamalı,
Duyun gören göz, işiten kulak.
Oturduğu yerden tuzak kuran, işvesine yandığım.
Karanlık hayaller peşinde,
Düşmesin bir kez fırsat eline.
Avcıdır bunlar, üstelik yaşamak için değil.
Başları gökyüzünde üstelik son istekleri için.
Bitmek, tükenmek bilmez.
Evet artık haklı değilim öğle bilin.
Yaşarken gördüm ben vazgeçtim.
Çözdüm, her vazgeçişim bir özgürlüktür benim için..
Kenan GEZİCİ 23/08/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 23.08.2026 11:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!