İnanmam Şiiri - Kenan Gezici

Yıldırıyor, korkutuyor gözümü.
Fırtınalıydı bitmek bilmeyen kara kış.
Sabrımı zorladı ara sıra.
Cinnetim geldiyse de,
Direndi, yendi sabrım.
Oysa yer yerinden oynamalıydı.
Sakinliğim oldu başa bela.
Ama tükeniyordu içimdekiler.
Olsa da en büyük çaresizlik.
Yerini alıyor susmak.
En büyük suçum oldu.
Çok şey istememem.
Saflığın ve sabrın,
Zevkine vardı el alem.
Birde sırtımı yaslayamadıklarım.
Çokça çatırtısını duydum kalbin,
Yanı başımda, şuramda.
İnanmam, kemiği olmadığına kalbin.

Kenan Gezici 03/04/2026