İnay Destanı Şiiri - Ramazan Kazanır

​İnay’ın tozunda saklıdır mazi,
Taş Köprü’de akar şehidimin kanı.
Biri can verdi, biri kaldı gazi,
Hür kıldılar bize bu aziz vatanı.

​İstasyon yokuşu diktir ve dardır,
Gurbete gidenin yükü efkardır.
Mehmet’in alnında vatanı vardır,
Gazi’nin oğlu Can Mustafa’m.

​Almanya yolunda trenler ağlar,
Kızgın demir döver, yüreği dağlar.
Hasretle geçse de aylar, yıllar,
Toprağa verdi Söz Mustafa’m.

​Taş mektep ışığı cephedir bize,
Cehalet gelmiştir orada dize.
Bakarken maziye ve gülen yüze,
Ödedi borcunu Kan Mustafa’m.

​Biri subay, biri doktor, biri öğretmen,
Güneş doğar İnay’a karanlığı yırtarken.
Cumhuriyet filizlendi,
torunlar tuttu kalem;
İnay’ın destanını yazdı cümle alem.