İlyas Kırlı Şiirleri - Şair İlyas Kırlı

bu etten ve kemikten iskelet
toprağamı teslim ey hayat!
bu yaprağı,bu filizleri çürüten zillet
kurak mevsimleremi teslim ey hayat!

çiçek kelebekten ve arıdan yoksun

dizlerim bükük sanırım
ömrüm gibi,
çakıl taşlarına sürte sürte
çarıklı ayakalarım
kan dökse yoluna
yürüyememekten utanırım

içim yangın yeri
tenim buz kesiği
pul pul olmuş yüzümdeki deri
tanıyamazsın aynadaki aşığı

kalem kırılır sanırsın mahkememde

düzlerdeyim çayır çimen
yamalardayım
dağ gibi,çığ gibi
burası gurbet dediler burası yaban,,,

bakma kızgın ala güllerle

seyri bir mecburidir bu mahkemenin
dizilesin ey sanık ve dizilesin,makdül,
ya bir bıçak sıyrığı teninde mahkumenin
ya bir dava beragatında kalmış gayrı bir dul

diri bedenlerin leşçil seneryosu bu; tanırsın

buda gelecekmiş deli başıma
daha geçmemişken kurşun yarası
aldırma çığ gibi düşen göz yaşıma
çünkü onlar düşer tepsi tepsi dert arası

becememişim sevmeyi öylemi

ötesinde çok ötesinde
bir zaman
beri taraf var çok yakın
kap kara bir zindan,
tutulmayacak elbet
tavuk karası zifiriler,

her insan kendi yolunu bulmakla meşgelken,birileri var;
birileri.....
dipsiz kuyuların ipsiz kovalarında çekilmeyi bekleyen
birileri var;
taş atılmış suya, dalga dalga seyir veren
ve bir gece var;

duyguların mecburiyeti bu
aktı işte; tusunamiyi aratmaz,
gözü kapalı sevmektir bu
tutunduğun hisler aşkı yaratmaz

gül; koklanır sadece dokunmadan

nerelerdesin
poyrazı göğüsler gibisin
görürüm...
görürüm harmanımda eleğim
bana allah'tan ikinci dileğim gibisin
nerelerdesin