İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Dost bana sabıra da sabretmem gerektiğini söyledi
dayan dedi ben kimim ki O ne dilerse o olacaktır

Bir başıma çırpınıp duruyorum halim sadece Ona
ayan ve beyandır

Attın beni bu zindana
Ne akrabam ne dostum var
Yıllarca zindanda tuttun
Ne tanıdık ne dostum var

Görünüşte herkes dosttu

Tarihi geçmiş kokuşmuş her bir şeyden ilgimi kestim
İlgimi çeken bir yol bulmalıyım

Her bir kokuşmuşluktan benim ilgimi kesenin bir bildiği
vardır tek ona güvenir ona dayanırım

İnsanlar Onu tanımadıkça insan görünümünde birer
mahlukattırlar

İnsanlar Onu tanıdıklarında Ona ettikleri hizmet ölçüsü
dahilinde Ona doğru yükselecekler ve yol kat etmiş
olacaklardır

Hakka yakın olmak dilerseniz dünyadan uzak olun

Bilmiş olasınız ki dünyaya yaklaştıkça ondan uzaklaşmış
olacaksınız

Ondan uzaklaştığınız halde ona yakın olduğunuzu

Dünyayı yiyip yutan canavarlar önce dünyayı bizlere
cehennem ederler sonra bizlere cennetten arsa satarlar

Şeytan ve şeytanları uzakta aramayın en yakınızda
arayın yakınızda bulamazsanız bilin ki başka yerde
bulamazsınız

Duyguları bastırdığınızda her şey yoluna girmiş olmayacak daha da beter olacaktır

Şiddetle çözüm arayanlar yangına körükle gitmek
gibidir

Gerçek inanırlar yangına körük olmazlar su taşırlar

Değer vermeyenin değer beklemesi ya bilgisizlik
veya üstünlük taslamaktır içten içe bunu fark edin
fark ettiğinizde gerekeni yapın yapmazsanız olan
size olacaktır

Önce insan olmayan her hangi bir yapı temelsizdir

Merhametli ol ancak önce kendine merhametli ol
sen kendine merhametli olmadığında kendini
öldürdüğünde kimse seni diriltmeye çalışmayacaktır

Sen önce dengeyi öğren ayakta kal kalmak dileyenlere de
dilerlerse yol göster

Evreni okumak istiyorsan önce kendini oku kendini
gerçekten okuduğunda Evreni de okumuş olacaksın