Et kemikten bir binaya oturdum
Bin bir türlü görünüşe büründüm
Nasıl görür isen öyle göründüm
Her şey bahanedir var olan benim
Anne oldum küçümsendim atıldım
Hakikat yalnız ve gariptir onu kimse sormaz
Bilmez bilmekte istemezler
Nedeni ise kendilerine göre bir düzen kurmuşturlar
Ona sarılmışlardır onu put yapmışlardır kendilerine
Sınır koymuşlar ilerisini görmemek istemezler onlar
Eğer sen Hakikat yolcusu isen
İkilikten vaz geç bire bak bire
Gururu kibri yok eyle gitsin
İkilikten vaz geç bire bak bire
***
Söz sohbet eyleyip gönül alasın
Dünya denen değirmenin taşı altında ezildikçe toz duman
oldum feryadımı gökler duydu da dünya insanları duymadı
Duymak işlerine gelmedi duymuş gibi yapanlar akıl verip
çekip gittiler
Dünya denen bu cehennemin asla ve asla acıması
yoktur sen acımaya kalkarsan seni acınacak duruma
düşürmektedir
Dünya denen yer bir oyun sahnesidir sahneyi hazırlayan
oyunun yazarı ve yönetmeni bir kişidir oyunun esas amacı
insanın kendini tanıması bir olanı tanıyıp sırrı çözmesidir
bir tek ona boyun eğmesidir insanlarsa oyunun gerçek
amacını bilmediklerinden unuttuklarından herkes kendine
Dünya denilen bir sahne
Onun birde yazarı var
Yazar kimdir yönetmen kim
Senin rolün söyle nedir
Oynuyorsun bir filimde
Dünya denilen bu çöplüğün içinde her gün her an
iğrene iğrene yaşamaktansa çöplüğü terk etmek
tercihimdir
tercihim kabul görürse eğer ben her an hazırım
onu beklemekteyim dünyadan ve insanlardan
Dünya denilen ejderhayı gördüğümde şaşırdım
o hep küçük balıklardan başlayıp kendinden
başkasını bir bir yutuyordu
Öyle bir hale öyle bir duruma getirdi ki beni ondan
korkmaz oldum yutarsan yut senden korkmuyorum
Dünya denilen yer bir bela denizidir yüzücü olmayanlar
olmak istemeyenler denizin büyüsüne kapılıp boğulup
gideceklerdir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!