İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Zulüm nedir istemediğin her bir şeye katlanmak
zorunda kalmandır

Mesele ben yaşamak istemiyorum yaşamak benim
için en büyük zulümdür

Dünya bir savaş alanıdır herkes bu savaş
alanında yaşamak ister

Bu savaş alanında yalnızca aklını kullanan
savaşçılar yaşarlar

Garibin yoksulun zordur yaşamı
Kimse halin sormaz kör olur gider
Arsızlar gülerken garipler ağlar
Böylesi bir yaşam zor olur gider

Garipler ah çeker yüreğin dağlar

Toplum gemiye benzer herkes dümenden tutmadığında
gemi batacaktır

Gemi battığında neden battığının dahi farkında olmayacaklar fakat birileri battığını istiyordu

Birileri sizlerin gemisini batırıp dümeni ellerine almak

Var olan benim sadece benim diyorum
Sen ise ben ben diyorsun ben sabrediyorum

Beni yok sayıyorsun yok olan sensin uyan

Senin var olman ve yok olman benim elimde

Kalabalıklar arasında yalnız ve bir başınıza
kaldığınızda hayat sizleri okutmuş olacaktır
ve asla kimseye güvenmeyeceksiniz
güvenmediğiniz halde güven içindeymiş gibi
güleceksiniz yaşıyormuş numarası yapmak
zorunda kalacaksınız

Herkese gereğinden fazla değer verdim değmediklerini
gördüğümde onlardan uzaklaştım

Benim için tek değer bir olan Allah tır birde onun samimi
dost edindikleri Peygamberleri ve Erenleri Evliyalarıdır

Dünya bir pazar yeridir herkes elinde olanı satacaktır

Dünya pazarında herkes istemiş olduğu malı arayacaktır

İstediği malı bulanlar bedeli her ne olursa olsun ödemiş
olacaklardır

Herkese iyilik yaparak herkesin seni anlayacağını
Sandın taki yedi kat yerin dibine inene kadar işte
O zaman şaşırdın neler oluyor buda neyin nesiydi
Dedin nerede olduğunu kim olduğunu unuttun düştün
Bayıldın tekrardan ayıldın öleceğini düşündün olsun
Bu halde olmaktan ölüm bin kez daha iyidir ne dert

Halden bilmezlere halini anlatmaya kalkma senin
derdini hafife alıp senle alay edeceklerdir

Herkes gibi olamadığında sen onların içinde yalnız
ve garip olacaksın onlar haklı hep sen haksız olacaksın