İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsanların sözde Hakka taptıklarını eylemlerinde
nefse taptıklarını gördüm

İnsanlar bir gelenek üzere doğarlar ve o geleneği
inanç edinirler ve diğerlerine düşman olurlar

Gelen günler geçmişimi aratır
Yaşasam ne olur ölsem ne olur
Günden güne dertler katbe kat artar
Yaşasam ne olur ölsem ne olur

Rüya mıdır gerçek midir
Dünya dedikleri bu han
Kimi gelir kimi gider
Gelen kimdir giden kimdir

Bir varlıktan var olmuşuz

Hakkı batıldan seçemeye
Gelen sensin Şahı merdan
Selman-ı kamberi alıp
Gelen sensin Şahı merdan

İnsanlara el açmaktansa her bir acıya katlanmayı
tercih ederim

İnsanlara el açtığınızda halden bilmeyenler bir şey
yaptıklarını sanırlar bilmezler ki yapan kendine
yapmış olur

İnsanlara güvenip de bel bağlayanlar yarı yolda
bir başına kalırlar

Güveneceksen eğer sen Hakka güven O seni asla
yarı yola koymayacaktır

İnsanlara ışık olmaya çalışırken kendimin bir mum
gibi biteceğini hesap edemedim

Kendimi bitirdiğimde ışığım söndüğünde herkes
benden korktu kaçtılar buna ne oldu değişti dediler
fakat kimsenin ışık olmak gibi bir niyeti olmadığını

İnsanlar aptal oldukları için kendilerinden emin
konuşurlar aptal olmasalar idi bu kadar emin
konuşmazlardı

İnsanlar hiç bir şey O ise her şey hiç bir şeyden
korkmuyorum ondan korktuğum kadar

İnsanlara yaranamazsın almak ister isen
Ancak ders alırsın

İnsanlar kendileri bilmese de sana ders vermek
İçin tasarlanmış birer oyuncudur

Başıma taşlar yağdırdın küsem dedim küsemedim

Yedi kat dibe indirdin sabrederim çıkarmadın

Hepsi senin planların farkındayım görmekteyim