Bir zamanlar herkesi kendim gibi sanıyordum herkesin
ayrı bir dünya olduğunu fark ettikten sonra herkesi kendi
haline bıraktım
İnsanları inançlı gördüm fakat sadece sözdeydi öz ise
bom boş bir çölü andırmaktaydı
İnsanların eşyaya değer verdiği bir dünya da Tanrıya
inanç sadece bir oyundur fakat oyun oynayanlara da
O oyun hazırlamaktadır
O sürekli oyun oynar fakat ölüler ne duyar nede görmektedir görmeleri için yerle bir etmesi gerekir
gerektiğinde oda olacaktır hele bekleyin ve görün
İnsanların gözleri önünde öldürülen İlyas-ı kimse
görmedi ne ağlayanı nede sızlayanı vardı garip
geldi garip gitti
O İlyas-ın öldürüşünü izleyen Tanrı her bir şeyi
hakkıyla biliyordu fakat Oda seyretti neden ve
Sevgi saygı huzur dedim yaşadım
Kimse işitmedi duymadı beni
Duymuş gibi yapıp kaçıp gittiler
Boşa anlat boşa yaşa dünya da
Birlik dedim beraberlik aradım
Aslında yaşanan bütün olaylar insanların içi yüzlerini
dışa yansıtmak için birer araç niteliği taşımaktadır
kısacası insanın iç yüzünü Allah bazı olaylarla sana
göstermektedir eğer sen okumasını bilebilirsen
İnsanların içi dışına çıktığında kimseye güvenin kalmaz
İnsanların içlerini dışa vurduğunda onları terk etmek
zorunda kaldım
İnsanların içlerini dışa vurmakla onlarla bağlarımı
kopardın
İnsanların inandıklarına inanıyordum bazı yaşanan
olaylar karşısında insanların inanmadıklarına inandım
Ölümden söz ettiğimde insanların korktuklarını
gördüm korktuklarına göre yaşıyorlardı
Bense ölümden korkmuyorum yaşamadım ki
korkayım
Dünyanın gidişatı insanların niyetlerine göre ve
gerçek eylemlerine göre şekillenir
Yapmacık eylemlerden önemlisi gizli olan niyettir
Yapmacık eylemlerle insanları uyuturlar arka planda
İnsanların mala mülke paraya taptıklarını gördüm
sözde ise Allah-a taptıklarını söylediklerini seni ise
Dinsiz ilan ettiklerini
Bu dünya da gözlemlediğim en değerli olan senin
tek yaşam kaynağın olan can dediğimiz canın hiç
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!