Kimse Kimseye Ağlamaz Şiiri - İlyas Ateş

Kimse kimseye ağlamaz ağlayan kendi derdine ağlar

Aramızdan ayrılanlar eğer bizlerin dertlerine derman
olmuşlarsa bizler onlara ağladığımızı sanırken aslında
kendimize ağlarız

Bizleri anlayan anlamaya çalışan insanlar aramızdan
ayrıldıkça bir başımıza kalır neye uğradığımızı şaşırırız

Şaşırmış olmamız da bir işe yaramayacaktır derdimizi
anlatmaya kalktıkça insanların birer birer uzaklaştığını
görürüz ve ağlanacak hallerimize güleriz

Gülmek bazı çaresizliğin son noktasında yapılan eylemdir

Ölemediğin için güleceksin seni anlamaya çalışmayanlar
için güleceksin senden kaçanlara güleceksin ve her bir
şeye rağmen sen doğru yol üzere bir başına yol alacaksın
ve sizleri yok sayanlar bir gün gelecek neler yaptıklarını
fark edeceklerdir

Ölüler dünyada yaşarlar dirilerse öldüklerinde