İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Düzensiz düzene uyanlar inansalar da inanmamıştırlar

Düzensiz düzene karşı mücadele edenler inanmasalar da
inanmıştırlar

İnanmak sözle değil insanlık değerleri üzerine yapılan

Yeter gayrı felek bırak peşimi
İki gözüm çeşme sel oldu gitti
Ettiğin bir değil canım yetti
İki gözüm çeşme sel oldu gitti

Neden bırakmazsın benim beşimi

Düzülen değişmedikçe düzen değişmez
Düzülen düzeni fark etmedikçe
Boşa umut eder boşa beklersin
Zalimin zulmüne dur demeyince

Aklın var fikrin var bunu bilesin

Görünüş bakımından herkes insandır aksini
kimse kanıtlayamaz

Görüntüyle insan olunsaydı Ebu cehil de insandı
Muhammed-te

Sen gittikten sonra yaşam zor oldu
Ele geniş dünya bana dar oldu
Sevdanı çekerek yürek kor oldu
Yaşayan ölüyüm haberin olsun

Yıllarca susturdun sesim çıkmadı

O beni beğendiyse siz kim oluyorsun herkes kendi
yoluna bende kendi yoluma devam etmekteyim

Siz ne yapmak isterseniz onu yapın o izin verirse
bana eyvallah demek düşer

Pislikleri sizler çöp tenekelerine atmadığınız sürece
pislikler sizlere huzur vermeyecektir

Pislik veya pislikler bizler pisiz demeyeceklerdir sizler
pislikleri kokuşmuş ve tarihi geçmiş işe yaramaz oluşlarından bilmiş olacaksınız

Eğer aklın varsa ne dünyayı iste nede yaşamı
önceki haline dön yok ol

Münkir münafıklara sen olma yakın
Sırrını gizli tut şeytan içtedir
Gösterişe şekle sımaya bakma
İçte ne varsa dışta görünen odur
İçteki-ni göreni bilen oldu mu

Eğer gerçekten inanıyorsan toplumun sana ördüğü
duvarları yıkıp yok etmek zorundasın