İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Bu dünyada ayrımcılık yapanlar
Yoksulun hakkını alıp kapanlar
Bunun adını inanç diye tapanlar
İnancın adı ne o belli değil

Alman Arap ayrımcılık yapanlar

KULA KULLUK YAPMADIM
Hiç bir zaman kula kulluk yapmadım
Hiçbir zaman ben bir puta tapmadım
Hiçbir zaman ben zorbalık etmedim
Yanlış dünya düzenine uymadım bilin

Gözlerim yollarda Muhammet Ali
Şu cihan çok azdı yobaz çoğaldı
Gerçekler uğruna emek azaldı
İmdat senden ola pir Hacıbektaş

Gönül gözü körler almış yürümüş

Bu yaşayan ölüleri diriltmek
Zamanı geldi de geçiyor bile
Bu bakar körlerin gözünü açmak
Zamanı geldi de geçiyor bile
***
Yaşayan ölüleri diriltmek demek

Sensiz bu dünyada yaşadım amma
Yaşamak mı denir bunun adına
Sensiz geçen günler zindana döndü
Zindanda mı dünyada mıyım bilinmez

Sensiz günlerim hep zehir oldu

İlkbaharda her bir taraf açılır
Mor menekşe her bir yana saçılır
Aşılmadık karlı dağlar aşılır
Şimdi bizim elin yayla zamanı

İlkbaharda her bir taraf yaz olur

Ateş gibi yaktı beni
Bir sevdaya taktı beni
Günler boyu yaktı beni
Sende yanıp kül olasın

Yaktı kaşların karası

Seni sevenleri sen darda koyma
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle
Senin sevenlerin yollarda kaldı
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle

Münkir münafıklar gülüp oynuyor

Yıllar önce bende günün birinde
Sevmiştim birini terk edip gitti
O günden bu güne çektiğim yetti
Dolmadı mı çilem yetmez mi gayrı

Yıllar önce sevdiğim o güzeli

Yoksulun derdini kimseler bilmez
Akar gözyaşları kimseler silmez
Eller bayram eder kimin nesine
Yoksulun bayramı kederli geçer

Gücüm yetse yoksulları güldürsem