Öyle bir zamandayız ki
Ne hal hatır soran kaldı
Yüzümüze gülen çoktur
Halimizi bilen yoktur
Öyle bir haldeyim ki ben
Derdimi söylesem dertsiz insana
Bilmezler derdimi üzerler beni
Dert üstüne dertler yüklendi bana
Tükenip bitmişim bilmezler beni
***
İçimde sıkıntım var bitmek bilmiyor
Sevdalarım vardı yarıda kaldı
Yaktı yüreğimi kor edip gitti
Benim o güzelde ümidim vardı
Yaktı yüreğimi kor edip gitti
Çok hayaller kurdum çok ümit ettim
Uçardım ben kuşlar gibi
Coşardım ben seller gibi
Bağda açan güller gibi
Şimdi sarardım soldum ben
Bülbül olur da uçardım
Şu dünya bomboştur bir viranedir
Can gözüyle gördüm neşem kalmadı
Eşe dosta söylüyorum sözümü
Bunu anlayıp ta bilen olmadı
Şu yalan dünyaya gönül bağlama
Gözlerim yollarda Muhammet Ali
Şu cihan çok azdı yobaz çoğaldı
Gerçekler uğruna emek azaldı
İmdat senden ola pir Hacıbektaş
Gönül gözü körler almış yürümüş
Yaşamaya küsmüşken
Yalnızlıktan bıkmışken
Birden çıktın karşıma
Hayat verdin gülüverdim
Gel gel gel gel yanıma
Seni saram ben canıma
Sazım alıp sarı tele vurunca
Sazım ağlar sözüm ağlar ben ağlar
Yârden ayrı nice yıllar geçince
Günler ağlar aylar ağlar yıl ağlar
Sazım alıp o noktayı bulmuşum
Yoksulun derdini kimseler bilmez
Akar gözyaşları kimseler silmez
Eller bayram eder kimin nesine
Yoksulun bayramı kederli geçer
Gücüm yetse yoksulları güldürsem
Demokrasi diye bir olay yoktur
Uyuma vatandaş uyan gafletten
Senin yaran senden başka saracak yoktur
Uyuma vatandaş uyan gafletten
Devlet sömürüye kurmuş bir dolap
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!