İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Yalan dünya benim canım sıkıldı
İşlerim ters gitti boynum büküldü
Gönlüm bu dünyadan her gün yıkıldı
Nereye gideyim ben başım alıp

Kötü kader gelip hep beni buldu

Hakkı hem görürsün hemide göremezsin
Gördüklerin birer yansımadır birer perdedir
Ya perdelere yansımalara takılır kalırsın
Yada perdeleri yansımaları yok edersin
Perdeleri yansımları yok edebilirsen eğer
İşte o zaman ne sen kalacaksın nede ben

Sen sadece bir aynasın aynadan yansıyan odur

Onu fark ettiğinde sen yok olursun o var olur

Hatta sen diye bir şey de yoktur var olduğumuzu
İddia ederiz onu gördüğümüzde her şey yok olur

Ne sen varsın nede ben sahte benlikleri yok et
O kalsın

Sahte benliklere tutundukça asla yol alamayacaksın
yol aldığını sanacaksın

Bütün alemleri var eden Allah-ım halim sana ayandır
senden tek bir isteğim var uymak istiyorum uyanmamak
adına sonsuz olsun hiç bir şey görmek istemiyorum
beni bağışla kusuruma kalma çaresizlikten ne yapacağımı
bilemez haldeyim

Dünya denen bu işkence haneye gelip gitmek
elimde olsaydı gelip gözlemleyip bir an önce
çekip giderdim

Dünya denen bu işkence hanede işkenceciler
yaşarlar işkence edilenler ise onları yaşatırlar

Yıktı harap etti köşküm
Nedir derdi anlamadım
Ne emanetini alır
Ne yaşatır ne öldürür

Çoktur oyunları bitmez

Bundan sonra hayat bana anlamsız
Yaşasam ne yazar ölsem ne yazar
Bütün insanlığa baktım umarsız
Yaşasam ne yazar ölsem ne yazar

Ömür boyu döğüm döğüm döğündüm

Ne yazı nede şiir yazmıyorum hayatın bana
içirdiği zehirleri kusmaya çalışıyorum bu sayede
biraz olsun rahatlıyorum hepsi bu keşke kusturmadan
öldürse fakat istediğinde öyle bir şeyde olmuyor

Ne yazmakla ne çizmekle hiç bir şey değişmeyecektir
Uyuyanlar uyanmadıkça gereğini yapmadıkça