Dünyada huzurum kalmadı artık
Kime ne söyleyim kime ne deyim
Sanki karanlıkda zindanlardayım
Geçiyor günlerim ah ile vahla
Anlatmak istesen dert anlatılmaz
Çok çektim dünyada yüzüm gülmedi
Tutunup kala çak gücüm kalmadı
Dostlar bile hallerimi sormadı
İnleyip giderim ahu zar ile
Benim derdim içeride bilinmez
Dünya dediğin değirmen
Buğday değil baş üğütür
Sense yaşamak istersin
Ezildikçe kırar seni
Taş altında ezer seni
Akıl ermez
***
Akıl ermez bu dünyanın işine
Yaşı kaçtır başı kaçtır bilinmez
Kendi aklın ile övünüp durma
Kimde ne var kimde ne yok bilinmez
Akıl veren çok olur para veren olmaz
Eğer aklın varsa kendi aklını kullan
Eğer kendi aklın yok ise sahte dostlar
Seni akıllandırırlar
Akıl veren çok olur iş yapmayan akıl boş olur boş
bizlere iş yapan lazım akıl veren değil
Aklı fikri hep para olanlar paranın geçmediği bir
durumla karşılaştıklarında ne kadar aptal olduklarını
görecekler ve bilecekler
Aklı fikri para olanın tanrısı da odur fakat o bir yere
kadar onu yaşatabilir O tamam dediğinde onun
Mücadele sadece herkes için insanca bir yaşam
sunabilmek adına olmalıdır aksi taktirde nefsin
için mücadele etmiş olursun
Eğer hayat oyun eğlence ise
Benden uzak durun siz devam edin
Benim dertlerime ortak olmayın
Düşe kalka dertlerimle giderim
***
Kimsenin huzuru benden kaçmasın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!