İlknur Köknar Şiirleri - Şair İlknur Köknar

sus oldu şehirde kuşlar, göçüyor
içim mevsimsiz bir orman
konacak dalım yok,
serinletecek bir yaprak...

ne yemiş kalmış tadında

Sen susma,
susmak benim işim!

sen şarkılar söyle,
eşiğinde seni dinlerim!

Sen uyurken, içimdeki deniz taştı
Fırtınayla sarıldı kente, içinde kendini parçaladı…

Sen yürürken, baştaki ayak firardaydı
Kaçtı sokaklarına, ustura ağzı sevdalarda kanadı…

saklı düşler içinde inadına bakacaksın yarına...ve unutmayacaksın sevmeyi...okyanus olacaksın yeri geldiğinde...vurulmadan duvar olacaksın sevmeyi bilmeyenlere...evrensel Aşk'la bakmayı bilmeyen sevebilir mi seni masumiyetine zarar vermeden! ölmek mi her uyku bir ölüm, her uyanış bir doğum...başını öne eğmeden yürümeyi bileceksin kaybettiğinde, kazanmak şöyle dursun ezber bir replik gibi dönüp durmasın dilinde...sonsuz Aşk'la kalın ben biraz daha beni bulan var mı diye susacağım! (Sokak Kaçkınından) İlknur Köknar 30/01/2011-01:32

başını kuş tüyü yastığa koysan da
uyumazsın arkadaş kafan doluysa
ruhun kendi içinde arındığında
taş bile tüy olur her yorgun başa

giyindik çok şükür çıplak etimiz üşümez

Beni gizleme, görünür haldeyim
Dokunduğun, duyduğun sürece seninleyim...

Örseleme, bir tebessüm olur çeyizim
Yaşam nefesinde yoksam
Söyle içine ben neyim!

Ben bir okyanusum,
Sense bir gemi
Dümendeyse başka biri;
Söyle nasıl aşık edebilirsin!
Pusulasız,haritasız ve kaptansız
Seni alabora edebilecek bir deliyi!

Boşluğun halkasını takıyor parmaklarım
Yılgın rüzgarıyla taranıyor saçlarım
Bir dilki cezalı, sesi bir şişeye sığdırdım
Dudağı sorma onu yağmurla yıkadım…

Bir tel saçın düşmüş saçıma

İçin üşüdüğünde gülümse,
canın yandığında kaçmak çözüm olmuyor hayatında...

su gibi olmazsan duygularında,
buza dönüşür soğuk akşamlarında...

sabahın uyanışları geliyor gözlerimin önüne
insanların telaşları
ne hacet o kalabalığın içine karışmak değilmi!

ihtiyaç halide çalışıyoruz zaten
ne dersiniz,