İliklerine Kadar Şiiri - Mustafa Alp

ilk öpücüğe benzer bazı duygular,
yanağın kızarır ya hani
hiçbir aynaya bakmak istemezsin,
çünkü en çok kendine yakalanırsın.

bir şey düşer içine,
öyle gürültülü değil,
öyle büyük de değil.
ama işte
küçücük bir kıvılcım
koca bir insanı yakmaya yeter.

adını koyamazsın önce,
sevgi dersin eksik kalır,
aşk dersin ağır gelir.
en iyisi susarsın,
çünkü bazı hisler
ancak yaşanınca anlaşılır.

yüzünde açmayı bekleyen bir tomurcuk gibi
gülüşün hazırdır aslında,
birinin sadece bakmasını beklersin
anlamasını.

nisan’dır sonra.
ama takvimle ilgisi yok bunun.
insan bazen kendi içinde mevsim değiştirir,
en soğuk yerinden
bahar verir.

ve anlarsın ki
teslim olmak dedikleri şey
yenilmek değilmiş
ilk kez kendin olmaktan korkmamaktır.

seviyorum demek kolay.
asıl mesele
onu söylemeden taşıyabilmekte.
bir bakışta,
bir susuşta,
bir buradayım halinde.

sarılmak mesela
öyle herkesin yaptığı gibi değil,
eksik yerlerini tamamlar gibi,
hiç gitmeyecekmiş gibi.

bazı insanlar vardır,
yanında kelimeler fazladır.
sadece durursun.
ve o duruş
dünyaya karşı bir cevaptır.

işte o an
anlarsın.
sevmenin sesi yoktur,
ama içi gürültülüdür.
hayat dediğin zaten yarım
ne tam güldürür

ne tam ağlatır.
ama bazen
birine denk gelirsin.
ve eksik yerlerin ses çıkarmaz artık.

belki de mesele budur.
koca dünyada
birinin kalbine sığabilmek.

hadi.
fazla düşünme,
fazla korkma,
fazla kaçma kendinden.

şimdi
iliklerine kadar sevme zamanıdır.
çünkü bazı duygular
yarım kalmaz

insanın içinde tamamlanmadan
susmaz.