Ne çam devirdik!
Ne bardak fırlattık
Ne çanak kırdık!
Yangın var dediler
Olduğunuz yerde
Sende ölürsün bende!
Senide indirirler,
Yükseğe çıkaran eller,
Çukurdan yere!
Farklı olanların, adları, yalnızlıktır.
Başında ki düşünceleri kalabalıktır.
Farklı olanlar, hemen fark edilirler,
Rengi koyu siyah üzeri açık beyazdır.
Faklı olanların, bakışları çok farklıdır,
Gözlerini kapayınca, daha iyi görürler.
Varlık da herkes sever.
Yokluk da da sevsene!
Yaz olunca herkes gelir,
Kış olunca da gelsene!
Bağlanan eller kavuşur,
Gönülsüz kuşlar bile Rahmetinle uçup yolunu buluyor,
Gönlümden sana varılacak yolu bana göster Allah'ım.
Kaybetmeyi,
Hiç düşünmeyen
Sevdiğini
Gözden öpmez imiş
Sevdiğini,
Kim der ki, şu kainatta,
Dünya denen yerdeyiz?
Kim der ki, bu dünyada,
Bilinmeyen bir yerdeyiz?
Kim der ki, Yunus ilinde,
Kendin bilme derdindeyiz?
Kötü huy,
Sevilirse
Kalplere
Yerleşir
Sahiplenilirse
Kökleşir
Gel gönül, bırak el alem ne dedi,
Gökte uçan kartalı, yer ile birken seç!
Bazısı ince, bazısı olur kalın belli,
Seveni teninden değil, sözünden seç!
Yanlışa doğru diyen bulur sebebi,
Güneş için kumlara uzananlarda,
Solaryumlara, girenlerde yanıyor!
Güneşin altında çalışanlarda var,
Sağlık için gölgelere sığınanlarda
Yanmak kimilerinin derisini değiştiriyor,
Kimilerinin nem kapmış düşüncelerini!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!