Fotoğraf makinalarının mercekleri önünde, iyi roller kesiyoruz,
En güzel gülüşlerle çektirdiğimiz fotoğraflarda aslında ağlıyoruz.
Gün be gün, acılarımızı, gülen fotoğraflarımız gibi biriktiriyoruz.
İçimizde acılarımız, fotoğraflarımızda o tatlı gülüşlerimiz kalıyor.
Rüzgar, kayaları ufalar,
Ufalanmaz düşünceler,
Şu sert kayalar kadar!
Bu yüzden mi fukaralar?
Sen gidince vurur akşam Güneş'i
Soğuğu işler ayrılığın iliklerime
Sen gelince bulur gönlüm neşeyi
Taze baharınla açtırırsın çiçeğini
Sen gidince kesilir içimin sesi
Rüzgarları görünce şımarmak hakkın,
Sende nazenin güzellikler var gelincik
Bilsem, bunca badireyi nasıl atlatırsın!
Her şeye rağmen başın dik gelincik.
Zarafetinle kendine hayran bırakırsın,
Peygamber emanetleri
Gelincik çiçeklerimiz
Her zaman yanı başımızda
Kimimizin Annesidir
Kimimizin eşi, kız kardeşi
Rüzgara dayananlarını,
Hava kararıp, tezgahlar kalktığında gelin pazarlara!
Eziklerin arasında, umutlarını arayanları görün.
Sonra yazın, methiyeler dizin çürümüş nefislerinize.
Artık eskisi gibi olmaz, gönlüm yedi soğuğunu
Sabret dedi erenler, Allah (c.c.) görür gönül kırığını
Kırk kez hacca gitse, kaf dağına yükselip inse,
Bencil kuşun kanatları, arar, bulur kendi toprağını!
Dünyalar onun olsa, bilmez nereye koyacağını!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!