He şeyi Hak Yaratmıştır
Bunu idrak etmelidir İnsan!
Çiçekleri sevdiği kadar,
Böcekleri de sevebilmeli,
Sevdi mi sarf etmelidir İnsan!
Bunun için yerleştirilmiştir,
Mevsiminde, telaşlı bir bahar günü dünyaya gelmiştim
Mevsiminde, kulağıma sevgilinin güzel adı okunmuştu
Mevsiminde, alıştığım anne kucağında sütten kesilmiştim
Mevsiminde, yardım almadan dik durmayı öğrenmiştim
Mevsiminde, yavaş yavaş canlıları tanımaya başlamıştım
Mevsiminde, çocuktum çok çabuk kandırılıp inandırıldım
Her şeyin mevsimi vardır!
Sonbahardır, ayrılıkların
İlkbahardır, kavuşmaların
Kıştır, birbirini sarışların
Yazdır, gülerek bakışların.
Neden mevsimsiz oluyor,
Sanki bir mezar taşı diktirmişim yaşarken ben baş ucuma,
Taşa bakarlar, bana bakanlar, bakmazlar hiç düşünceme!
Ansızın çıkıp gelirler aklımıza,
Misafir cümleler.
Oturtacak yerimiz olmayınca
Aklımızda durup beklemezler.
Giden ne geri dönmüştür ki?
Gündüz mü yazılır,
Gece mi silinir,
Benim bu Kaderim?
Kalbimin sızısını,
Neden dinlemeden gider,
Misafir ettiklerim?
Arkasından seslendim yol alan düşüncelerime
Durun dedim, hangi bilinmezlere gidiyorsunuz?
Yol belli değil mi, başka bir yol mu biliyorsunuz?
Ama dedi, gönlümü derinden yaralayan bir ses,
Biz bu dünya nimetlerini bilsen ne çok seviyoruz?
Dedim; neden helale, haramı bulaştırıyorsunuz?
Bir sessizlik lazım bana,
İki hece arası sus timsali
Bir sen olmalısın ömrümde
Yudum yudum su misali.
Gelmesen de gelir diye,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!