Benim derdim vardı kendimle
Ne istediysem nefsim içindi
Varlığı anlamadım idrakimle
Suya taş attım deniz incindi
Aklım sağırdı, gönlüm yorgun,
Söylenmeyenleri kulak işitti
Bırakmam diyenleri alıp götürüyor ölüm!
Ah ne kadar geç kaldık, anlasan gönlüm.
Yollar arşınlanır
Zaman yaşanır
Bir gelecek için
Geçmiş aralanır.
Narkoz verdi doktorlar bana
Say dediler, sıfırdan ona,
On deyince, her şeyi unuttum,
Yalnızca, bir tek Sen geldin aklıma!
Gözlerim görmesinler diye mi,
Neyin hesabındasın a gönlüm?
Kırkında, otuz geçti
Altmışında, elli geçti.
Neyin ahındasın a gönlüm?
Yüze gülen geçti
Silmekle biter mi hiç, inananın yaşı?
Sona erer mi dünyanın bitmez telaşı?
Allah'ım yoruldum bittim diyenler değil,
Yandım, kavruldum diyenler gelsin.
Allah deyip sözünden cayanlar değil,
Günün ağarması gibidir hayat,
Anlamadan çok çabuk geçer!
Gidenler hoş çakal bile demezler,
Sevgi sona erince her şey biter.
Oysa aynı yerden gelmişizdir,
Düşüncede farklı olsak da hepimiz!
Bunca Hadis toplayıcısı varken,
Bir olay için bin bir cevap yetmez!
Kuran, tüm insanlığa indirilir de
Kuran okuyan, ne nedir bilmez!
Beş yüz yazılan, olur bin beş yüz
Köyden kalkıp geldim şehre
Hiç sahip olamadıklarımı,
Kazanacağımı umuyordum,
Benimle olanları kaybettim!
Sevgiyi, güneşi, dinginliği...
Çağımızda kurşunun yerini söz,
Barutun yerini düşünce almıştır!
Gerçek azmettiricilerin izlerine,
Bu yüzden, bir türlü rastlanamamıştır!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!