İkna Denizi Şiiri - Kasım Kobakçı

Retorik fethetti, bende ne varsa,
Cümleler dökülür, seller akarsa,
Kelimeler yakıp, aklı yıkarsa,
Mantık dediğimiz, dilsiz bir put mu?
İkna denizinde, boğulmak umut mu?
*
Laf cambazlığıyla, yendim geceyi,
Hece hece ördüm, bu bilmeceyi,
Eğdim karşımda, bin bir yüceyi,
Zafer şarabı mı, içtiğim zehir?
Sustukça gölgeme, yenilir şehir.
*
Vurgular içinde, gizlidir hile,
Sessizlik boyun eğer, bükülür dile,
Dönüşür iknamız, tatlı bir çile,
İnsan aklı meğer, ince bir sazmış,
Hatibin elinde, ne destan yazmış!
*
Kinaye okları, vurur derinden,
Oynatır dağları, kendi yerinden,
Beslenir cihanın, şüphelerinden,
Kandırmak sanat mı, yoksa büyü mü?
Çözer mi kelamlar, körpe düğümü?
*
Mübalağa coşar, yutarcasına,
Gerçeği bir pula, satarcasına,
Sözle nabız atar, batarcasına,
Yalanı süsleyip, giydiren kimdir?
Süslü laflar asıl, sahte ilimdir.
*
İstirham çengeli, zihne takılır,
Şüphe ateşleri, harlayıp yakılır,
İrade devrilir, tahtı yıkılır,
Sorular içinde, kaybolan bendim,
Kendi tuzağıma, düşen de kendim.
*
Tezatlar ordusu, yürür üstüme,
Geceler karışır, aydın günüme,
Gölgeler fısıldar, dönüp yönüme,
Ak ile karanın, savaşı biter,
Usta bir retorik, herkese yeter.
*
Telmihler çağırır, eski çağları,
Söz ile aşarım, karlı dağları,
Çözerim zihinde, paslı bağları,
İknanın sırrına, varanlar bilir,
Gerçekler bükülür, dize de gelir.
*
Kelamın soluğu, boynumda gezer,
Cümlenin kudreti, kurşunu ezer,
Şairin kalemi, ruhları bezer,
Sözcükler ordusu, kalbimi sarar,
Bu yaman illüzyon, ne işe yarar?
*
Son nida duyulur, susar dudaklar,
Çırılçıplak kalır, gizli sokaklar,
Titrer kelimeden, koca konaklar,
Anlamın nefesi, cismimde saklı,
Retorik esir alır, en uyanık aklı.