İki ezelî düşman dost olmuş;
Biri insan, diğeri onu bağrında önce yoğuran, sonra yine bağrına yatıran toprak...
İnsan yemin etmiş annesini öldürmeye,
Babasını inkâr etmeye,
Maddeden yaratıldığını reddetmeye...
Sonra yüce Yaratıcı seslenmiş:
"Sen değil misin insandan doğan,
Toprağın rahminde maddesi yoğrulan?
Fanilere 'tanrı' diyen,
Kendi özünü inkâr eden?"
Doğan ve ölen tanrı olur mu?
Ey ilmi cehalete,
Bilimi fasıklığa çeviren insan!
Ey hakikati ararken kendi özünden sapan,
Henüz kendini bile tamamlayamamış insan...
Bawer Bager
Kayıt Tarihi : 26.06.2026 16:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!