İki ezelî düşman dost olmuş;
Biri insan, diğeri onu bağrında önce yoğuran, sonra yine bağrına yatıran toprak...
İnsan yemin etmiş annesini öldürmeye,
Babasını inkâr etmeye,
Maddeden yaratıldığını reddetmeye...
Sonra yüce Yaratıcı seslenmiş:
"Sen değil misin insandan doğan,
Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça…
Ve ellerim kelepçede,
Devamını Oku
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça…
Ve ellerim kelepçede,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta