İhtimali yok Şiiri - Servet Balıbey

İhtimali yok inan, papatyalarım kitli
Sen seviyor diyorsun, sevmiyor beni dertli
Bir uğursuzluk var ki, çiçeklerin dilinde
Bir umutsuzluk var ki, o tatlı gülüşünde

Beyaz giymiş karanlık gece çökmüş aydınlık
Aşka müptela etti cehenneme seyranlık
Hisle ömür sürülmez müptelayla yürülmez
Bir bakışta farkettim sevdim ama sevilmez

Dalgalı saçlarından tavır bulmuş nazların
Gülen gözlerin sahte can alıyor sözlerin
Kalbe bir söz geçmezken kibrin seni çürüttü
Bana yar olamazsın çık kalbimden güzelim

Ardına bakma öyle, ne izin var ne sızın,
Ellerinle yok oldu sönüverdi yıldızın.
Gönül sarayı bitti, yıkılmış viranesin
Sözlerin bal olsa da, zehir oldun ansızın

​Uğruna harcadığım o günlere yanarım
Emek emek ektiğim has bahçeme kızarım
Elimde can çekişen son papatya da soldu.
Arkama dönüp bakmam önüme bel bağlarım

Ayrılık tufan olsa, bende yaprak oynamaz
Hükmü kesilmiş aşkın, mahkemesi kurulmaz
Dar ağacına çektim, boynunu vurdum kibrin
Kendini beğenen saf sana kalbim acımaz

​Yalan dolan tahtında kibirle avunup dur
Biz canı cana verdik, sense arkamızdan vur
Yüzüme bakacak göz senin gözlerin değil
Çıktın artık kalbimden, ister dövün ister vur