İhsan Yatkın Şiirleri - Şair İhsan Yatkın

Suskun bir sokağın başında yanlızlığı bekliyorum
Aklımda sen tenhanın dostu ben kaderimi bekliyorum
Bulutun yularını salmış tufan bekliyorum
Acımı sağarken zamansız çoğrafyalarda seni hatırlatan sözler bekliyorum.....

İhsan Yatkın

Yavaş yavaş tükeniyorum
İçten yanıyorum volkan misali
Anlatamıyorum ne kendimi ne seni
Susmak bile kendine sus diyor
Sus artık yüreğim dinsin fırtına
Gözyaşım anlatsın sana seni

kaybolmuş eski bir zarfın üstündeki adresim
kendimi ararken köle pazarlarında, çölün öte yakasında aranıyorum çığlık çığlığa sesimi kesiyor,
Tırmalayan kahkaha sesleri..
haramiler tarihi silerken sessiz sedasız
güneş vardı avuçlarımda
yanlızlık; tarih öncesi bir acı...

Sahipsiz Limanlar yetim, martılar öksüz
Gecenin karasında yakamozlar
Dertleri ağır küfe gibi sırtlarında
Öteye taşırlar acıyı gözyaşını
Unutulmuş sevinçler alır başını
Gemiler kaybolurken gözden

Nasılsın dedi....
İstanbul gibiyim dedim
Yedi tepeye yedi acı bırakılmış
Hepsini sahiplenen hepsini yaşayanım

Ne var ne yok dedi.....

Akşama şiir düşüyor....

Zamansız şiirler.....

Düşlerimi surlarla örüyorum
Yangınlara düşüyor ömrüm hazan mevsiminde

Derin rüyasın hülyasına kandığım
Aklımın ütopyası gözümün vahası
Yüreğimden geçen kervan
Haramiler tarafından yağmalanan
Sen çöl ben mecnunun sen dağ ben şiir
Tarihin gözyaşını taşıyorum

Son beğeni olacak şair öldüğünde
Kelimeler ihtilafa düşecek
Utanacak düşük sözcükler
Küsecek kafiye
Göçmen olacak tüm harfler
Kağıt kaleme kalem şaire sitem edecek

Ayrılık kelimeleri dökülüyor cebimde
Hasreti idam sehpasına çıkarıyor yüreğim
Tarihdeki kara cellatlar intihar ediyor
İçimde tüm esintiler fırtınaya dönüyor
Kararıyor dünya aydınlanıyor gece
Tenha bir köşede aşkı arıyor

Acıma artık ruhum yaralı
Bulma beni yakma ömrümü
Gurbet içimde ölüm yanıbaşımda
Sende terk et yanlızlığımı
Kayıp bir bir şehirim
Her şafakta kendimi arıyorum.....